Gaziantep FK yine başkan arıyor. Ligde 11 hafta geride kaldı. Kırmızı-siyahlılar 2 galibiyet, 2 beraberlik ve 7 mağlubiyetle topladığı 8 puanla 16. sırada, düşme hattında. 7 Kasım’da, Kasımpaşa yenilgisinin ardından teknik direktör Orhan Ak ile karşılıklı anlaşarak yollar ayrıldı. Volkan Demirel’in takımın başına geçeceği, hatta prensip anlaşması yapıldığı konuşuluyor, ama kulüpten henüz resmi bir duyuru yok.
Bir yanda saha, bir yanda koltuk, bir yanda da borç. 21 Ekim’de açıklanan olağanüstü seçimli genel kurul kararı, 4 Kasım’da yönetim kurulu tarafından iptal edildi. Devir görüşmeleri durmuyor. Masalar kuruluyor, dağılıyor, yeniden kuruluyor, ama başkan bulunamıyor. Konuşulan rakamlar resmi bir denetim raporuyla ilan edilmiş değil. Yine de yerel basında yer alan tablolar, sezon sonuna kadar ödenecek tutarlarla birlikte toplam yükü 1,5 milyar lira civarında gösteriyor. Bu, bugünün kuruyla kabaca 30 milyon dolar ediyor.
30 milyon dolar… Bir durup bakmak lazım. Galatasaray, KAP’a bildirdiği resmi açıklamayla Victor Osimhen için Napoli’ye net 75 milyon euro bonservis ödeyeceğini duyurdu. Yarısı bile 37,5 milyon euro eder. Gaziantep FK’nın konuşulan borcu, Türkiye liginde bir oyuncunun transfer bedelinin yarısından az. Bir kulübün borcu tek bir oyuncunun yarı fiyatına bile ulaşmıyorsa, o borç sanıldığı kadar büyük değildir. Bu işe talip olanlar borcu bu kadar ağır görüyorsa, takıma iki-üç takviye yapmayı göze alamıyorsa, o maceraya baştan girmesin.
Bu iş gönül işiyse, yönetici alacakları kulübün önüne duvar gibi örülmemeli. Büyükşehir’in, odaların, kentin dinamiklerinin desteği masaya konmalı. Gaziantep FK, birkaç kişinin omzuna yıkılacak bir yük değildir.
Burada bir hakkı da teslim etmek zorundayız. Memik Yılmaz’ın emeği küçümsenmez. 6 Şubat 2023 depreminin hemen öncesinde bu koltuğa oturdu. 2023, 2025 ve 2026 kongrelerinde yeniden seçildi. Herkes ateşten gömlekten kaçarken gövdesini ateşin altına koyan odur. Kendi anlatımıyla kulübü yaklaşık 40 milyon euroluk bir borçla, kadrosu büyük ölçüde kiralık oyunculardan oluşurken devraldı. “Bu hoca olur mu, bu transfer olur mu, SGK borcu var, elektrik borcu var” diyenlere rağmen takımı ayakta tuttu.
Memik Yılmaz’a emeği için teşekkür edilmeli ve alacakları ödenmeli. Kendisi de göreve geldiğinde önceki yöneticilerin alacaklarını ödedi. Bu yalnızca Gaziantep’e özgü bir durum da değil; başka kulüplerde de görevden ayrılan yöneticiler alacaklarını aldı. Alacağını isteyen tek isim Memik Yılmaz değil.
Efsane belediye başkanı Celal Doğan, 1989–2004 arasında Gaziantep’i yönetti. 1993’ten 2006’ya kadar da Gaziantepspor’un başkanlığını yaptı. Kabaca 11 yıl iki koltuğu birlikte taşıdı. 2003-2004’te Gaziantepspor UEFA Kupası’nda Hapoel Tel Aviv’i ve Lens’i eledi, 26 Şubat 2004’te evinde Roma’yı 1-0 yendi. Kulüp bugünkü Gaziantep FK değildi ama aranan model aynıdır. Belediye başkanı kulübün de başkanı olunca şehir arkaya yığılır, sanayici masaya kendisi oturur, yönetim güçlenir.
Fatma Şahin 2014’ten bu yana Büyükşehir Belediye Başkanı. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın kurucu bakanı oldu. 2002’de Gaziantep’in ilk kadın milletvekili oldu. Verilen görevi üstlendi, yaptı, sevilen bir isim olarak kaldı. Onun başkanlığında Gaziantep’in sanayi duayenleri oğlunu, yeğenini göndererek değil, kendileri masaya oturarak bu işin içine girer. Yasa bunu izin vermezse futbol sevdalısı tam görev adamı Halil Uğur getirilmeli.
Gaziantep FK, kimsenin siyasette yer tutmak için basamak yapacağı bir makam değildir. Şahin o basamakları çoktan çıkmış bir isimdir. Gaziantep FK’nın başına geçerse kulübün tarihindeki ilk kadın başkan olur ve tarihe geçeriz.
Bir şeyi de net söyleyelim. Kimse zorla başkan yapılmasın. Gönülsüz kurulan yönetim ilk virajda dağılır. Atasözü boşuna dememiş: “Gönülsüz yenen aş ya baş ağrıtır ya karın.”